“Zo zou ik ook wel begraven willen worden” sprak me een oudere, goed uitziende heer aan, bij de uitvaart van onze oude beschermheer, dhr. Piet Kranenberg in de Westerkerk te Amsterdam. Hij vroeg mij naar de relatie van de dhr. Kranenberg en de schutterij.
Toen de grote brouwerij aan de Amstel in het zuiden wilden expanderen kwamen ze ook bij mijn vader terecht, hij had een hotel met feestzaal in Valkenburg. Hij was de president van de schutterij die ondersteuning goed kon gebruiken. Zodoende kwam het beschermheerschap van de schutterij in Amsterdam terecht. De Algemeen directeur Jonkheer Six van Hillegom aanvaarde deze functie.
Na diens tragische ongeluk werd de nieuwe directeur, de Dhr. Piet Kranenberg onze nieuwe beschermheer. Hij vervulde dit jarenlang met trots en veel plezier.
Tijdens ons gesprek werd ik geroepen om mijn plicht bij de erewacht naast diens zerk in te nemen.
Ik had geen idee met wie ik gesproken had. Aldaar tikte een jongere dame me op de schouder en fluisterde; het komt wel goed.
Onderweg naar Valkenburg vertelde ik het aan de schutters.
S ’avonds ging de telefoon, broer Jef, “ Ivo Niehe – Ned. 1 “ dat was alles. En ja daar zag ik die heer met wie ik in de kerk gesproken had.
In december vond zijn inauguratie als Patronus Civilis in de oude St. Nicolaas kerk te Valkenburg plaats, in het bijzijn Janiek en Diederik werd hem de zilveren ketting behorende bij het beschermheerschap omgehangen.
Prof. Dam was een zeer aimabel beschermheer, een gaarne geziene eregast, met een woord en een belangstellend oor voor iedereen, van hoog tot laag.
Toen hij vernam dat de schutterij een veldartilleriegeschut wilde maken, dat behoorde tot het Limburgs Bondscontingent, welke Koning Willem II aan de Duitse Statenbond ter beschikking moest stellen, wist hij enkele grote goud vissen binnen te halen. (uhe sponsoren)
Onze schutterij draagt met trots dit uniform van het Limburgs Bondscontingent 1842 – 1856. Nu de Limburgse Jagers.
Op de loop, van het kanon staat het motto van de schutterij gegoten “Non Sibi set Omnibus”
vrij vertaald, Niet voor je zelf – doch voor allen.
Vorig jaar heeft hij nog genoten van het door de schutterij georganiseerde Zuid Limburgs schuttersbondsfeest, van de binnenkomst der schutterijen, het defilé, en de diverse wedstrijd elementen, hij vond het geweldig.
Voor onze jaar-feestvergadering in december jl. heeft hij zich nog de moeite genomen om ondanks dat hij aan mobiliteit moet inboeten, toch naar zijn geliefde schutterij te komen.
Voor zijn vele verdiensten voor het instant houden van ons cultureel historisch erfgoed, vooral voor zijn inzet voor de schutterijen en de gilden in geheel Europa, heeft de Nobele Orde van de Papegayi hem het Commandeurskruis verleend.
Moge het Devies van de Nobele Orde “ Per arcem ad astra “ – met de boog naar de sterren, hem begeleiden naar zijn volgende bestemming.
Mede namens de bedroefde schuttersfamilie, hebben wij met pijn in ons hart afscheid van hem genomen. En Ja, … Hij heeft gekregen zoals hij het graag wilde met zijn schutterij !
Uw Edele Nobele Aegtbaere Jonge Nobele & Oude Loffelijke Schutterye der stadt ende Vryheit Valckenborch en het Ere Saluut Geschut 1842;
Bon voyage mon confrater, cher Patron.
